SZKOŁA JOŃSKA (TALES, ANAKSYMENES, ANAKSYMANDER)

SZKOŁA JOŃSKA (TALES, ANAKSYMENES, ANAKSYMANDER)
Filozofia jońska powstała na przełomie VII i VI w p.n.e. w koloniach jońskich na wybrzeżach Azji Mniejszej. Wśród filozofów okresu jońskiego można rozróżnić kilka grup. Pierwszą stanowią najstarsi jońscy filozofowie przyrody z Talesem na czele, ich poglądy były punktem wyjścia dla grup nast., których poglądy rozeszły się na przeciwne krańce. Heraklit stanął na jednym końcu, a na drugim eleaci. Następna generacja filozofów dążyła do pogodzenia obu poglądów. Te cztery grupy tworzyły szereg o charakterze jońskim.
TALES, Byt wybitnym przedstawicielem ówczesnych umiejętności i mądrości Życiowej, był to w jednej osobie polityk, technik, inżynier, kupiec i podróżnik, a poza tym był jeszcze uczonym. Obliczał nie umiejąc poprawnie uzasadnić obliczeń i przepowiadał zjawiska nie znając ich przyczyn. Teoria Talesa brzmiała: wszystko jest z wody, z wody powstało i z wody się składa. Zagadnieniem Talesa było pochodzenie świata, jakim świat był od początku Tales przypuszczał, że Świat po wszystkich przemianach powróci do pierwszej postaci.
ANAKSYMANDER. Przejął on zagadnienia Talesa Ale nadał im inną postać – bardziej spektulatywną.On jako pierwszy zaczął używać terminu „początek”. Był on dla niego czymś więcej niż pierwszym momentem w rozwoju rzeczy, był przekonany, iż to, co było na początku, nie przestaje istnieć, tylko przybiera inne kształty. Anaksymander szukał także pierwotnej materii, ale z przekonaniem, że skoro była, przeto jest i będzie, a co od początku było jest i będzie nazwał „naturą”, zjawiska są dostępne zmysłom, a natura jest ukryta, trzeba jej szukać; zjawiska są różnorodne, a natura jedna: Zjawiska są przypadkowe ,a natura konieczna. Rozumiał przez zasadę nie wodę lecz jakąś inną bezgraniczną naturę z której powst. wszystkie niebiosy i światy. W poszukiwaniu zasady wyszedł poza to, co dawała obserwacja. Teorią Amanksymandra był bezkres. Bezkres istniał na początku i istnieje nadal ,a tylko traci swoją nieokreśloność w miarę tego jak kształtuje się zeń przyroda.
ANAKSYMENES. Teza: Uważał że świat jest bezkresny i że ruch jest wieczny
(Anaksymander też tak uważał), lecz utożsamił ją z pewną określoną materią-
powietrzem. Uważał że powietrze jako jedyne ze wszystkich rodzajów materii Jest ilościowo nieskończone. Wydawało się że wypełnia bezkres. Argumentem
Anaksymenesa była łatwa zmienność powietrza, pozwalająca wyobrazić sobie że powstały z nieco wszystkie przedmioty. Anaksymenes zauważył związek między temp-, a stanem skupienia materii, ogień uważał za ciało najgorętsze i najrzadsze, kamień zaś za najtwardszy i najzimniejszy. Tymi rozważaniami Anaksymenes wszedł na drogę .którą poszła nowożytna fizyka.

Comments are closed.