ZNACZENIE DNA RNA W PROCESIE DZIEDZICZENIA

ZNACZENIE DNA RNA W PROCESIE DZIEDZICZENIA
Funkcje kwasów nukleinowych przekazują informacje genetyczne z pokolenia na pokolenie i kierują syntezą białek. Podczas każdego podziału komórki występuje replikacja DNA. Oba łańcuchy oddzielają się od siebie i stanowią wzorzec – matrycę, na której powstaje drugi łańcuch przy udziale enzymu zwanego polimerazą DNA. Transkrypcja – przepisanie informacji genetycznej z Dna na mRNA. Translacja – przetłumaczenie genetycznej informacji kodowej. Mitoza – przekazanie identycznych kopii każdego genu z komórek rodzicielskich do 2 komórek potomnych. Mejoza – podział redukcyjny

ISTOTA PROCESU DIEDZICZENIA

ISTOTA PROCESU DIEDZICZENIA
Naukę o dziedziczności nazywamy genetyką. Proces dziedziczenia polega na przekazywaniu potomstwu cech rodziców. Podobieństwo potomstwa do rodziców polega nie tylko na kolorze oczu, włosów czy kształcie nosa, ale także na podobieństwie wszystkich zasadniczych cech gatunku. Cechy człowieka zależą od „związków dziedziczności”, które nazywamy genami. Geny determinujące jedną cechę nazywamy allele. Każda cecha jest determinowana przez 2 allele, jeden pochodzący od matki, a drugi od ojca. Osobników posiadających dwa identyczne allele genu warunkującego wystąpienie danej cechy nazywamy homozygotą, a osobników mających dwa różne allele jako heterozygoty. Badania nad ustaleniem sposobu przekazywania cech organizmów z pokolenia na pokolenie prowadził Mendel. Badania Morgana pozwoliły na stwierdzenie, że geny mieszczą się w chromosomach. Chromosomy występują we wszystkich komórkach zawierających jądro. Każdy gatunek zawiera określoną liczbę chromosomów i nazywamy go kariotypem. Nowoczesne techniki badawcze umożliwiają dokładną identyfikację każdego chromosomu. Nośnikiem informacji genetycznej są kwasy nukleinowe. Występuje kwas dezoksyrybonukleinowy – DNA i rybonukleinowy RNA.

WYCHOWANIE SEKSUALNE W RODZINIE I W SZKOLE

WYCHOWANIE SEKSUALNE W RODZINIE I W SZKOLE
Wychowanie i uświadomienie seksualne służy sukcesywnemu przygotowaniu dziecka do życia w społeczeństwie, do życia w małżeństwie, do funkcji rodzicielskich, wychowawczych, do osiągnięcia szczęścia i zadowolenia oraz umiejętności dawania szczęścia innym. Wychowanie to współdziała w kształtowaniu osobowości człowieka, jego moralności i światopoglądu. Wychowanie to rozpoczyna rodzina, a kontynuuje szkoła. W wychowaniu seksualnym rodzicom i nauczycielom przypada najważniejsza rola. W tym celu konieczna jest dobra znajomość właściwości fizycznych, psychicznych rozwijającego się ustroju dziecka, rzetelna wiedza dotycząca anatomii i fizjologii życia płciowego w aspekcie biologicznym i społecznym, roli i zadań rodziny. Powinni opanować też metodykę wychowania seksualnego dziecka uwzględniając jego rozwój, zainteresowania. Zachowania związane z popędem seksualnym są różnorodne. Do działań aktywnych w okresie przed pokwitaniem zalicza się zabawy seksualne, pierwsze zainteresowania seksualne, oraz masturbacja

DOJRZAŁOŚĆ SZKOLNA I JEJ BIOMEDYCZNE ASPEKTY.

DOJRZAŁOŚĆ SZKOLNA I JEJ BIOMEDYCZNE ASPEKTY.
Przez pojęcie dojrzałości szkolnej rozumnie się spełnienie trzech wymagań: -odpowiedni poziom rozwoju intelektualnego, -adekwatny stopień rozwoju społecznego, - właściwy stan zdrowia *ocena rozwoju intelektualnego –wywiad udzielony przez rodziców lub personel przedszkola, długofalowa obserwacja, orzeczenie psychologa. *ocena stanu zdrowia i fizycznego rozwoju dziecka –posiadana dokumentacja zdrowotna, dokładny wywiad, metodyka badania klinicznego i metodyka kontroli rozwoju fizycznego.

HIGIENA PROCESU DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZEGO I ŚRODOWISKA SZKOLNEGO

HIGIENA PROCESU DYDAKTYCZNO – WYCHOWAWCZEGO I ŚRODOWISKA SZKOLNEGO
W higienie procesu dydaktyczno – wychowawczego wyodrębnia się 4 funkcje. 1. Funkcja stymulacyjna – każde działanie wychowawcze stanowi określone bodźce dla ustroju dziecka. Rozumiemy ją jako celowe i przemyślane zabawy, gry, zajęcia wych. fiz. , które kierowane i nadzorowane przez nauczyciela pobudzają układ ruchu do intensywnej pracy i lepszego rozwoju. Aktywizowany aparat ruchu pobudza układ nerwowy na zasadzie sprzężenia zwrotnego , co sprzyja usprawnieniu i doskonaleniu czynności układu nerwowego oraz przyspiesza jego dojrzewanie. 2. Funkcja adaptacyjna – proces rozwoju, od chwili urodzenia , polega na ustawicznym przystosowaniu się do zmieniających się warunków, możliwości i wymagań. Jednym z celów oddziaływań wychowawczych jest doskonalenie i usprawnienie zdolności przystosowawczych dziecka. Adaptacja dziecka rozpoczyna się w rodzinie, kontynuuje ją przedszkole i szkoła. Przez adaptację należy rozumieć przystosowanie się do środowiska biologicznego i społecznego. Do działań o charakterze adaptacyjnym zaliczamy: kształtowanie odporności fizycznej, stopniowanie trudności w zajęciach, grach i zabawach, hartowanie psychiczne, indywidualizację opieki nad dzieckiem. 3. Funkcja profilaktyczna – do obowiązku nauczyciela należy troska o prawidłowy rozwój, zdrowie i bezpieczeństwo dziecka. Na pierwszy plan wysuwa się profilaktyka czyli zapobieganie chorobom, wadom rozwojowym i wypadkom. 4. Funkcja kompensacyjna – polega na wyrównywaniu braków i odchyleń w zdrowiu i rozwoju dziecka wg planu zaproponowanego przez placówkę specjalistyczną społecznej służby zdrowia lub poradnię wychowawco – zawodową. Dobrze zorganizowane, usytuowane i wyposażone przedszkole czy szkoła zaspokaja potrzeby dziecka, zapewnia dostateczną przestrzeń , oferuje materiał i sprzęt zabawowy, ułatwia kontakt z rówieśnikami , eliminuje lub neutralizuje szkodliwości cywilizacyjne.

ISTOTA ZDROWIA I CHOROBY

ISTOTA ZDROWIA I CHOROBY
Zdrowie – jest to pełnia dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego, społecznego. Zdrowie jako zjawisko pozytywne nie oznacza braku choroby. Inaczej zdrowie jest to stan względnej równowagi w pracy wszystkich narządów ustroju ludzkiego, utrzymanie właściwych korzystnych stosunków wzajemnych między organizmem, a środowiskiem zewnętrznym oraz możliwość rozwoju osobowości jednostki ludzkiej w ramach społeczeństwa. Istnieje więc podział na zdrowie: fizyczne – dotyczy strony somatycznej człowieka; psychiczne – wiąże się z zachowaniem równowagi fizjologicznej układu nerwowego i sprawnym funkcjonowaniem psychiki ludzkiej; społeczne – odnosi się do zdrowia zbiorowości ludzkiej, jak również do zdolności człowieka do indywidualnego rozwoju w grupie społecznej, do realizacji celów i zadań życiowych służących jednostce, społeczeństwu. Choroba – określa się każde odchylenie od stanu zdrowia fizycznego i psychicznego. Obok chorób istnieją również wady, polegające na nieprawidłowościach budowy i funkcji narządów ustroju ludzkiego, w których nastąpiło zakłócenie złożonych procesów fizykochemicznych i biologicznych. Czynniki chorobotwórcze: fizyczne – czynniki mechaniczne powodujące urazy i nieszczęśliwe wypadki, oddziaływanie niekorzystnych właściwości powietrza i klimatu, wody i gleby, różnego typu promieniowanie, hałas, zanieczyszczenie powietrza; chemiczne – tworzą substancje chemiczne w postaci ciał stałych, cieczy, par, gazów i dymów toksycznych; biologiczne – różnego rodzaju drobnoustroje – bakterie, wirusy, pierwotniaki, grzyby, pasożyty przenikające ze świata zwierzęcego, roślinnego do ustroju ludzkiego; społeczne – bodźce negatywne pochodzące ze środowiska społecznego otaczającego dziecko

KRYRERIA OCENY ROZWOJU BIOLOGICZNEGO DZIECI I MŁODZIEŻY.

KRYRERIA OCENY ROZWOJU BIOLOGICZNEGO DZIECI I MŁODZIEŻY.
Ocena rozwoju jest nieodłącznym elementem badania lekarskiego profilaktycznego. Realizowanego w ramach bilansów zdrowia, i badań tak zwanych przesiewowych dzieci i młodzieży. Stwierdzenie odchyleń od norm rozwojowych kwalifikuje dziecko do grupy dyspanseryjnej i zobowiązuje do zaproponowania postępowania leczniczo-korekcyjnego lub rehabilitacji. *metody antropometryczne –oznacza się nimi wysokości, ciężar ciała, obwód klatki piersiowej, grubość podściółki tłuszczowej, pojemność życiową płuc i siłę mięśniową.. * metody porównawcze-wyróżnia się dwie metody porównawcze. -metoda wewnątrz osobniczego porównania cech morfologicznych, gdy relacje między cechami badanego dziecka ustala się przy użyciu wskaźników (np. test dojrzałości szkolnej). –metoda między osobniczego porównania cech, gdy cechy analizowanego dziecka można porównać z tabelami i normami rozwojowymi Tabele zawierają standardy i normy, obliczone jako średnie arytmetyczne cech dzieci i młodzieży z danego regionu i środowiska na podstawie badań reprezentacyjnych. Parametry badanego dziecka porównuje się z normami w tabeli, ustalając czy są wyższe czy niższe, czy rozwój jest przyśpieszony czy opóźniony. Ponieważ pojęcie normy jest względne, w tabelach podaje się przy normach wielkość odchylenia standardowego, która mówi o rozpiętości normy i jest miarą stopnia rozproszenia wokół średniej. Za przedział normy uznaje się najmniej jedno odchylenie. Synteza oceny rozwoju, opartą na standardach rozwojowych, daje wskaźniki wieku biologicznego. –metoda graficzna (metoda oceny rozwoju za pomocą wykresów graficznych Oparta jest ona na założeniu, że istnieją podobieństwa cech wymiennych. Najczęściej badane korelacje dotyczą wysokości i ciężaru oraz wieku kalendarzowego

NORA, SPOSÓB JEJ OKREŚLANIA I ZNACZENIE W ROZWOJY CZŁOWIEKA

NORA, SPOSÓB JEJ OKREŚLANIA I ZNACZENIE W ROZWOJY CZŁOWIEKA
Żeby ocenić czy dziecko rozwija się prawidłowo trzeba mieć podane normy NORMA – wartość określanej cechy, najbardziej charakterystyczna dla danego zbioru jednostek z tych względów norma może mieć znaczenie statystyczne bowiem większość właściwości biologicznych rozkładających się w grupach ludzkich zgodnie z rozkładem statystycznym normalnym czyli krzywą Gausa. Znaczenie normy: 1. Statystycznie – przeciętność cechy wraz z określeniem zakresu zmienności. 2. Funkcjonalne – odnosi się do naszego zdrowia(mówimy, że jesteśmy zdrowi lub chorzy ) 3. Normatywne – opis stanu pożądanego, który nie zawsze jest osiągalny, inaczej nie zawsze jest spełniony. Norma wiąże się z przeciętnością, czyli ilością tego czego jest najwięcej. Wzór do obliczania normy – wartości :  do (x-1δ ) – bardzo mały wzrost, (x -1δ) do (x-1/2 δ) – mały wzrost, (x-1/2 δ) do (x+1/2 δ) – średni wzrost - to jest norma. Wszystko co przekracza ten przedział nie jest normą, (x+1/2 δ ) do (x+1 δ) duży wzrost, (x+ 1δ) do  bardzo duży. Nauczyciel może sam sobie przyjąć normę do oceniania ucznia i postępować według tej normy. Normy starzeją się, bo występuje akceleracja dlatego trzeba je zmieniać

STAN ROZWOJU CZŁOWIEKA W OKRESAH STARŚCI

STAN ROZWOJU CZŁOWIEKA W OKRESAH STARŚCI
W okresie starości wyróżniamy 3 poddwesy: 1. Przedstarość – 45- 59 lat 2. starość – 60-75 lat – większość ludzi kąniczy życie w tym okresie 3. Sędziwość – 76 roku życia do śmierci. W okresie starości następuje przekwitanie tzw. klimakterium. Organizm człowieka starzeje się. Przyczyny starzenia się: 1. histereza – plazmy komórkowe skupiają się w zespoły, 2. nagromadza się w tchawicach zbyt wiele złogów, które są substancjami szkodliwymi, 3. niezdolność komórek do podziału – więcej komórek rozkłada się niż dzieli. Tkanki: 1. bradtroficzne – nie mają w sobie naczyń krwionośnych i w związku z tym nie mają możliwości odnowy: rogówka, soczewka, zębina, wyściółka tętnic, 2. tradtroficzne – naczynia są uluwione

STAN ROZWOJU CZŁOWIEKA W OKRESACH STABILIZACJI

STAN ROZWOJU CZŁOWIEKA W OKRESACH STABILIZACJI
Okres stabilizacji w rozwoju człowieka to czas między 19 a 45 r.ż. Zaczyna się gdy koniczymy się okres młodzieńczy tzn. gdy osiągniemy pełną dojrzałość płciową. Nazywamy go okresem wieku dorosłego. Jet to okres stabilny, bowiem nasz organizm w tym okresie osiąga optimum możliwości biologicznych.