Zasady działania rynku giełdowego

Zasady działania rynku giełdowego:

1. równy i powszechny dostęp do informacji – jest to jedna z fundamentalnych zasad nowoczesnego rynku giełdowego. Rozwiązania organizacyjno-prawne stanowią o przejrzystości rynku i mają na celu zapewnić inwestorom dostęp do pełnych i rzetelnych informacji na podstawie krócej opierają swoje decyzje inwestycyjne określając rynkową wartość papierów wartościowych. Zasada ta jest realizowana poprzez nałożenie na emitentów dokładnie określonych wymagań informacyjnych (np. prospekt emisyjny, okresowe raporty), obowiązku informowania o fakcie posiadania tzn. znacznych pakietów akcji a także poprzez określenie podmiotów odpowiedzialnych za przygotowanie informacji i jej przekazanie do wiadomości uczestników rynku.

2. centralizacja obrotu – celem tej zasady było zwiększenie atrakcyjności rynku wtórnego oraz wzrost płynności rynku, które nie tylko zwiększają liczbę zawieranych transakcji lecz przyciągają także nowych inwestorów. Zasada ta ułatwia rzetelną wycenę notowanych walorów i tym samym zwiększa zaufanie do rynku. Płynność na rynku giełdowym zależy od głębokości rynku, która jest mierzona tzw. wskaźnikiem koncentracji (określa on w procentach udział obrotu 5 najczęściej handlowanych spółek w całkowitych obrotach giełdy).

3. dematerializacja obrotu – forma instrumentu finansowego wpływająca na kształt, bezpieczeństwo, efekty, ilość obrotu oraz psychologiczne zachowania inwestorów. Od 1994r. papiery wartościowe miały charakter materialny tylko obrót nimi był zdematerializowany. Pełna dematerializacja przyjęta została dopiero ustawą z 1997r. o publicznym obrocie papierami wartościowymi która weszła w życie 04. 01. 1998r. (obecnie jej już nie ma). Brak formy materialnej oznacza, że prawa wynikające z papierów wartościowych powstają z chwilą zapisania ich po raz pierwszy na rachunku papierów wartościowych i przysługują osobie będącej jego posiadaczem. Podmioty prowadzące rachunki papierów wartościowych wystawiają im posiadaczom tzw. świadectwa depozytowe potwierdzające legitymację do realizacji uprawnień wynikających z papierów wartościowych (świadectwo depozytowe nie jest papierem wartościowym samym w sobie, jest zaświadczeniem, ż jesteśmy właścicielem).

4. obowiązkowe pośrednictwo podmiotów świadczących usługi maklerskie przy zawieraniu transakcji na rynku regulowanym – podmiotami tymi są:
• domy maklerskie,
• banki prowadzące działalność maklerską,
• banki prowadzące rachunki papierów wartościowych,
Do prowadzenia działalności maklerskiej konieczne jest zatrudnienie maklerów lub doradców inwestycyjnych.

5. silny nadzór na rynkiem – wielki kryzys lat 30-tych uświadomił potrzebę powołania do życia instytucji nadzorujących rynek giełdowy. W 1934r. w USA powołano w związku z tym Komisję Papierów Wartościowych i Giełd. W Europie idea ta przyjęła się znacznie później np. we Francji dopiero w 1967r., a w Niemczech w połowie lat 90-tych. W wyniku unijnej dyrektywy nakazującej państwom członkowskim tworzenie tego typu instytucji nadzorczych. W Polsce wszyscy uczestnicy tzw. rynku regulowanego podlegają licencjonowaniu, a udzielaniem licencji i zezwoleń zajmuje się aktualnie Komisją Nadzoru Finansowego. Nadzór nad rynkiem kapitałowym a w szczególności giełdowym powinien:
• opierać się na zasadzie współpracy z instytucjami rynku oraz z instytucjami samorządowymi skupiającymi np. maklerów czy doradców inwestycyjnych,
• być wyposażony we właściwe narzędzia nadzorcze,
• być nadzorem skonsolidowanym,
Zmiany na rynku kapitałowym od 24 października 2005r. Zniesiono zasadę centralizacji (koncentracji) obrotu i obowiązkowego pośrednictwa domów maklerskich.

Urząd Nadzoru = Komisja Nadzoru Finansowego (Pan Kluza)

Comments are closed.