Użytkowanie bezpośrednie

Użytkowanie bezpośrednie oznacza takie korzystanie ze środowiska, które umożliwia zachowanie podstawowych procesów życiowych w organizmach, warunkuje jakość życia, a nawet możliwość przeżycia. Jest to m.in. oddychanie powietrzem atmosferycznym o składzie zbliżonym do wytworzonego procesie ewolucji, korzystanie z czystej wody w celu zaspokojenia potrzeb fizjologicznych i higienicznych, zbieranie i bezpośrednia konsumpcja płodów (owoców, ziół, grzybów), tworzenie własnej „niszy rozwojowej” (dom, podwórko), „podpatrywanie” przyrody w działalności twórczej – naukowej, kulturowej, oświatowej oraz wykorzystywanie walorów środowiska do wypoczynku i regeneracji sił człowieka. Sposób i zakres bezpośredniego użytkowania środowiska zależą przede wszystkim od uwarunkowań kulturowych i cywilizacyjnych danego społeczeństwa.
Procesem użytkowania bezpośredniego można w pewnym zakresie sterować, wpływając na pozagospodarcze zachowania ludzi lub wprowadzając określone zmiany w środowisku przyrodniczym.

Comments are closed.