CHARAKTERYSTYKA PRAWA KARNEGO NIEMIEC FASZYSTOWSKICH

CHARAKTERYSTYKA PRAWA KARNEGO NIEMIEC FASZYSTOWSKICH

Na prawo faszystowskie wywierała wpływ doktryna szkoły antropologicznej- koncepcja niebezpiecznego sprawcy, która nakazywała znaleźć przestępcę i unieszkodliwić. W III Rzeszy prawo karne stało się jednym z instrumentów polityki państwa totalitarnego. Nastąpił wzrost zasięgu prawa-karnego poprzez zmiany zasady odpowiedzialności karnej: nowela z 1935 r. do kodeksu karnego II Rzeszy (1871r) zrywała z zasadą legalizmu na rzecz stosowania analogii w prawie, a podstawą ścigania miało być nie prawo stanowione, lecz gdy domaga się tego zdrowe odczucie narodu. System prawa niemieckiego. tworzyło kilka warstw: a) tradycja kultury prawnej (dotychczasowe prawo); b) tradycyjna kadra prawnicza- sprawiało to pozory legalności, z drugiej strony hamowało zapędy radykałów hitlerowskich i w pierwszym okresie III Rzeszy wyroki były dość łagodne. Na tą warstwę nakładała się nowa: c) reformy, zmiany ustawodawcze (prawa karnego materialnego i procesowego), sędziego można było usunąć, rozszerzono możliwość wyrokowania przez sądy wojskowe, powstawały sądy specjalne, przyśpieszano postępowanie, wprowadzono tymczasowe aresztowania, w czasie wojny usunięto czynnik ludowy z sądów- ławników, wprowadzono analogię, rozbudowano system środków zabezpieczających, zastępowano starą kadrę nowa, oddaną reżimowi III Rzeszy; d) realizacja polityki społecznej poza sądem w drodze administracyjnej (ochrona czystości rasy, likwidacja psychicznie chorych, nie przynoszących korzyści); e) terror policyjny (Gestapo, SS).

Comments are closed.