KODYCYL

KODYCYL

CODICILLUS – listowna prośba o wykonanie pewnych rozporządzeń, z którą występował spadkodawca wobec swego dziedzica beztestamentowego, testamentowego lub zapisobiorców

Treścią kodycylu mogły być wszelkie rozporządzenia ostatniej woli z wyjątkiem ustanowienia dziedzica i wydziedziczenia.
Testator mógł umieścić w testamencie tzw. KLAUZULĘ KODYCYLARNĄ,
jeżeli jego testament z jakichś przyczyn okaże się nieważny, winien być utrzymany jako kodycyl (tzw. konwersja czynności prawnej) ta klauzula sprawiała że ustanowienie dziedziców w kodycylu interpretowano jako FIDEIKOMIS UNIEWERSALNY, który z reguły obciążał dziedzica beztestamentowego.

FIDEIKOMIS UNIEWERSALNY (FIDEICOMISSUM HEREDITATIS)
Był zapisem na podstawie którego spadkodawca polecał dziedzicowi zwanemu HERES FIDEUCIARIUS (dziedzic powierniczy) wydać cały spadek wskazanej osobie trzeciej (fideikomisariuszowi) natychmiast lub w razie zaistnienia oznaczonych okoliczności

Comments are closed.