Angielska kolonizacja Ameryki Historia USA do 1900 r.

Angielska kolonizacja Ameryki Historia USA do 1900 r.

Henryk VII sfinansował wyprawę Johna Cabota do Ameryki. Przez większość XVI w. bano się Hiszpanii, nie chciano jej drażnić, stąd też angielskie ekspedycje do Nowego Świata były prowadzone bardzo ostrożnie. Sytuacja ta zmienić się miała dopiero po pokonaniu Wielkiej Armady Hiszpańskiej w 1588 r. Anglia w tym czasie dojrzała już do wypraw geograficznych, przeżywała rewolucję ekonomiczną, odchodzono od gospodarki opartej na uprawie na rzecz tej opartej o hodowlę. Nastąpiło grodzenie gruntów i tworzenie z nich pastwisk. W tym czasie wzrosłą przestępczość. Ponadto mieliśmy wtedy do czynienia w Anglii z przeludnieniem. Richard Hakluyt (czyt. Haklu:t) (oksfordzki pastor) stał się propagatorem tezy, że Anglia powinna osłabić swoją presję ludnościową poprzez kolonizację ziem amerykańskich. Hakluyt wskazywał również na konieczność prowadzenia przez Anglię polityki kolonialnej, gdyż posiadane przez nią kolonie będą mieć strategiczne znaczenie w przyszłej rozgrywce morskiej między nią a Hiszpanią. Ponadto Hakluyt przekonywał, że będzie można szerzyć wśród ludów tubylczych chrześcijaństwo.
Dopiero Elżbieta I nadała impet kolonizacji angielskiej w Ameryce. Sfinansowała ona inicjatywę Humphreya Gilberta i jego przyrodniego brata Waltera Raleigha . Otrzymawszy od królowej patent na założenie kolonii Gilbert dopłynął do Nowej Fundlandii i objął ją w posiadania królowej Anglii, powołując się na odkrycie tejże przez Johna Cabota w 1497 r. Walter Raleigh otrzymał patent, przywilej na założenie kolonii nazwanej przez królową Wirginia. W 1584 r. wysłał on ekspedycję, która dotarła do wybrzeży dzisiejszej północnej Florydy. W Wirginii założono stała osadę na wyspie Roanoke. Ta osada wkrótce znikła. Do dziś nie wiadomo, co się stało z osadnikami. Pierwszą stałą kolonią angielską w Ameryce została Jamestown. W 1606 r. król Jakub I przyznał patent dwóm kompaniom kupieckim (Londyńskiej i Plymouth) uprawniający do założenia w Ameryce Północnej między 340 N a 450 N kolonii. Ludzie, którzy się tam osiedlali byli zainteresowani tylko i wyłącznie szybkim zyskiem. Ludzie, którzy udawali się do Jamestown chcieli się szybko wzbogacić, byli awanturnikami, mieszczaniami, nieliczni szlachcicami. Kolonistami w Jamestown na początku kierował John Smith i jemu osada zawdzięcza to, że w ogóle przetrwała.
W 1609 r. zorganizowano nową kolonię, która podlegała teraz Kompanii Wirgińskiej. Kompania ta zachęcała Anglików do przybycia do Wirginii. Ich imigrację organizowano na zasadzie służby kontraktowej, która zwykle trwała o 4 do 7 lat. Po jej zakończeniu przybysze otrzymywali nadziały ziemi. W Jamestown nigdy nie znaleziono złota. Prawdziwym bogactwem naturalnym okazała się uprawa tytoniu. W Wirginii istniały doskonałe warunki do uprawy tytoniu. Tytoń na kontynent europejski przywiózł Francis Drake w 1586 r. W 1618 r. wyeksportowano 20 tyś. kg tytoniu a 8 lat później już 120 tyś. W 1619 r. zebrało się po raz pierwszy Zgromadzenie Ogólne Wirginii złożone z 22 posłów. Wysyłało ono petycje do Kompanii Wirgińskiej. W 1622 r. losy Jamestown znalazły się na krawędzi egzystencji, gdyż w tym to roku Indianie najechali na kolonię i wymordowali 1/3 osadników.

Comments are closed.