Ubezpieczenia dodatkowe - reforma ubezpieczeń społecznych

Ubezpieczenia dodatkowe - reforma ubezpieczeń społecznych
Dla wszystkich pracowników bez względu na wiek przeznaczone są ubezpieczenia dodatkowe. Wśród nich przewidziano nowe, dotąd nie istniejące pracownicze programy emerytalne. Są to ubezpieczenia dobrowolne, gdzie oszczędzać (na zasadach kapitałowych) mają pracownicy tego samego zakładu, kilku firm czy całej branży. Przewidziane są:
1) pracowniczy fundusz emerytalny,
2) umowa o wnoszeniu przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego,
3) umowa grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń,
4) umowa o wnoszeniu przez pracodawcę składek pracowników, którzy staną się członkami towarzystwa ubezpieczeń wzajmenych będącego stroną tej umowy.
W dwóch ostatnich przypadkach umowy mogą być zawierane tylko w celu ubezpieczenia na życie związanego z funduszem inwestycyjnym.
Decyzję o powstaniu programu podejmuje pracodawca, w porozumieniu ze związkami zawodowymi lub reprezentacją pracowników. Warunki przystąpienia do programu muszą być możliwe do spełnienia przez połowę zatrudnionych. Pracodawca musi uzyskać zgodę pracownika na jego udział w programie: od składki pracownika płaci podatek dochodowy, ponieważ traktowana jest jako jego dochód. Przyszłe zaś świadczenia nie będą opodatkowane.
O wysokości składek na pracowniczy program emerytalny decyduje pracownik: od składki podstawowej - ustalonej na poziomie 7 proc. wynagrodzenia - pracownik nie płaci składki obowiązkowej na ZUS. Kwoty wydane przez pracodawcę na stworzenie i “obsługę” pracowniczego programu emerytalnego są kosztami uzyskania przychodu.

Comments are closed.