„Era przyjaźni” („Era of Good Feelings”) - Historia USA do 1900 r.

„Era przyjaźni” („Era of Good Feelings”) - Historia USA do 1900 r.

Okres dwóch następnych kadencji Jamesa Monroe nazywany jest w USA „erą przyjaźni”. Madisona poparł Monroe jako kandydata na stanowisko przyszłego prezydenta, a ten odniósł łatwe zwycięstwo nad kontrkandydatem federalistycznym. To były ostatnie wybory, w których federaliści wystawili swojego kandydata. Monroe, tak jak poprzednicy, pochodził z Wirginii z rodziny średnich plantatorów. Studiował w College of William and Mary. W trakcie wojny o niepodległość zaciągnął się do armii kontynentalnej, doszedł w niej do stopnia majora. Walczył m.in. w bitwie pod Trenton. Następnie Monroe był posłem we Francji i wspólnie z Livingstonem wynegocjował zakup Luizjany dla USA. Podczas wojny 1812 r. sprawował funkcję sekretarza stanu i na krótko, po spaleniu Waszyngtonu, sekretarza wojny. Był świetnym organizatorem oraz miał umiejętność dobierania sobie współpracowników.
Po objęciu urzędu prezydenckiego Monroe udał się w bezprecedensową podróż po 13 północnych stanach. Podróż ta nazywana była „podróżą dobrej woli”. Ta podróż spowodowała, że jeden z dzienników federalistycznych w Bostonie opublikował artykuł pt: „Era przyjaźni” i właśnie od tytułu tego artykułu, tak nazywamy prezydenturę Monroe. W tym okresie nie było sporów partyjnych, a kraj przeżywał rozwój gospodarczy. W zakresie polityki zagranicznej następujące główne tematy zdominowały prezydenturę Monroe:
 kwestia stosunków z państwami europejskimi;
 kwestia stosunków z Wielką Brytanią;
 kwestia zakupu Florydy;
 kwestia doktryny nazwanej jego nazwiskiem.
W polityce wewnętrznej z kolei na plan pierwszy wysunęły się:
• kwestia niewolnictwa i kwestia „kompromisu Missouri”;
• kontrowersje wokół ceł i rozbudowy infrastruktury kraju.

Comments are closed.