Warunki pokoju i sytuacja powojenna - Historia USA do 1900 r.

Warunki pokoju i sytuacja powojenna - Historia USA do 1900 r.
Od lutego 1814 r. toczyły się rokowania pokojowe w Gandawie. Brytyjczycy swoich najzdolniejszych negocjatorów wysłali do Wiednia, gdzie zapadały najważniejsze decyzje. Natomiast do rokowań z Amerykanami wysłali „trzeci garnitur” negocjatorów. Amerykanie zaś wysłali swoich najlepszych negocjatorów. W efekcie Brytyjczycy nic nie zyskali, nawet tego warunku, przy którym najdłużej się upierali – utworzenia państwa na północnym zachodzie i zagwarantowania praw Indianom. Podpisano pokój status quo ante bellum, czyli stan sprzed wojny + wymiana jeńców. Pokój podpisano w Gandawie 24 XII 1814 r.
Republikański prezydent James Madison wrócił do całkiem federalistycznego programu, chciał wzmocnić rząd. Postulował:
► powołanie stałej armii i silnej floty;
► utworzenie nowego banku narodowego;
► powołanie narodowego uniwersytetu;
► wybudowanie sieci fortów;
► rozbudowę infrastruktury.
Już Alexander Hamilton walczył o armię zawodową, rozbudowę sieci fortów, silną flotę, bank centralny, ochronę rodzimego przemysłu (co dla Jeffersona było czymś nienawistnym, bo sprzecznym z jego agrarystycznymi koncepcjami). Republikanie realizowali więc po zakończeniu wojny 1812 r. program nacjonalizmu ekonomicznego, który był ideałem Hamiltona.
Po zakończeniu wojny w USA nastąpiło niebywałe ożywienie gospodarcze. Wiązało się ono z tym, że Europa, wyniszczona wojnami napoleońskimi, potrzebowała wszystkiego, a szczególnie płodów rolnych. Bawełna, tytoń i inne produkty rolne płynęły do Europy, stanowiąc nawet 2/3 eksportu amerykańskiego. Z drugiej strony (paradoksalnie) embargo, które zamknęło USA na import towarów z Europy, spowodowało rozwój do tej pory nie istniejących w USA gałęzi przemysłu i w ogóle rozwój przemysłu na wielką skalę. Jednakże teraz, kiedy uregulowano stosunki z Wielką Brytanią, rynek amerykański był zalewany tanimi produktami brytyjskimi. To powodowało, że ci, którzy zainwestowali w przemysł, chcieli ochrony własnej wytwórczości. W tym celu w 1816 r. uchwalono ustawę o taryfie celnej.
W 1811 r. wygasła licencja banku centralnego, co spowodowało chaos finansowy podczas wojny. James Madison wystąpił w 1816 r. o odnowienie koncesji banku narodowego. W 1816 r. powstaje drugi bank USA. W końcu Kongres republikański zdecydował się utworzyć stałą armię w sile 10 tyś. żołnierzy oraz rozbudować flotę wojenną, na co przeznaczono dość dużą ilość środków. Nieliczni już federaliści wyśmiewali się z republikanów, mówiąc, że ci przeszli samych federalistów.
Po zakończeniu swojej kadencji Madison wrócił do rodzinnego Montpellier , gdzie prowadził dalej działalność publiczną. Po śmierci Jeffersona został jego następcą na stanowisku rektora uniwersytetu Wirginii.

Comments are closed.