Kryzys Nulifikacyjny - Historia USA

Kryzys Nulifikacyjny - Historia USA
24 listopada 1832r. konwencja stanowa Karoliny Południowej ogłosiła wszystkie amerykańskie ustawy celne za niebyłe i nieważne. Zaprzestanie pobierania opłat miało nastąpić 1 lutego 1833r., a jeśli rząd federalny miał zamiar użyć armii federalnej, Karolina Południowa miała opuścić Unię .
Ustawę o Taryfach wprowadzono w 1832r. Godziła on w interesy rolniczego (bawełniano - tytoniowego) Południa, a chroniła przemysłową Północ. Towary przemysłowe z Anglii były droższe, co cieszyło przemysłowców, a nie było w smak plantatorom. Na scenie pojawił się John Calhoun były wiceprezydent Jacksona. Ogłosił on doktrynę nulifikacji. Według niego, źródłem legitymizacji władzy w Republice są stany, a więc USA są konfederacją niezależnych stanów. Mają one prawo bronić się przed postanowieniami władz federalnych, poprzez unieważnienie szkodliwych dla nich ustaw federalnych .
Dwa lata wcześniej, tj. w 1830r., na Kapitolu odbyła się debata na kwestią nullifikacji. Przeciwnikiem Calhouna był Daniel Webster, który stał na stanowisku, że Republika to umowa między ludzmi, a nie stanami oraz o wyłączności Sądu Najwyższego co do interpretacji Konstytucji.
Kryzys zakończył się w roku 1833. Jackson początkowo wpadł w szał na wieść o postanowieniu konwencji stanowej. Zagroził użyciem wojska w celu utrzymania jedności Unii. Kongres uchwalił ustawę zezwalać na użycie wojska, uchwalając poprawioną Ustawę o Taryfie Celnej (z niższymi stawkami). Jako, że tylko Karolina Południowa podjeła działania i nikt się nie chciał do niej przyłączyć, rząd i parlament stanowy milcząco zaakceptowały kompromis.

Comments are closed.