Jack London ( 1876-1916) - Literatura Amerykańska

Jack London ( 1876-1916) - Literatura Amerykańska

Urodził się jako syn wędrownego astrologa Williama Cheneya? oraz „wróżki” Flory – William porzucił ją przed urodzeniem Jacka. Ale Flora pocieszyła się osobą Johna Londona, który przekazał nazwisko jej synowi. Powodziło im się nie najlepiej, w związku z tym Jack już w młodości imał się wielu prac: pracował fizycznie, bardzo wcześnie zaczął żeglować, co bardzo mu pomogło w karierze zawodowej, fizycznej oraz pisarskiej. Oprócz tego w chwilach wolnych od pracy mały Jack uczęszczał do biblioteki w Oakland w Kalifornii, gdzie zapoznawał się z najróżniejszymi publikacjami, co było o tyle istotne, że formalnie edukacje zakończył na szkole podstawowej. Ale był na tyle zdolny, że w wieku lat 19 przyjęto go do Berkeley. Porzucił tą instytucję, bo stwierdził, że była ona przeciwna jego naturze. Zaczął pływać, uczestniczył w gorączce złota w Kondike w latach 1897-97. Złota nie znalazł za to nabawił się szkorbutu. Opuścił Klondike – podobno pokonał setki kilometrów w malej łódeczce, usiłując się stamtąd wydostać. Owocem pobytu w Klondike był mały kajecik, w którym London zapisywał swoje pomysły na powieści i opowiadania. Bardzo mocno fascynował go socjalizm – głosił poglądy socjalistyczne, pisał socjalistyczne pamflety:
1903 – The People of the Abyss¬ – to skutek pobytu Londona w Londynie, i obserwacji jak wygląda życie najbiedniejszych. Ten epizod jeszcze bardziej podsycił socjalistyczne poglądy Londona. Ten utwór został bardzo serdecznie przyjęty przez krytykę po amerykańskiej stronie oceanu, a bardzo chłodno po stronie angielskiej.
1905 – The War of the Classes
1917 – Human Drift
1907 – The Iron Heel
To wszystko utwory polityczne. London starał się z ramienia Amerykańskiej Partii Socjalistycznej o stanowisko burmistrza Oakland, ale bez powodzenia.

Poślubił swoją nauczycielkę matematyki Elizabeth, ale było to małżeństwo zaaranżowane – może udałoby się im ułożyć życie, ale Elizabeth bardzo nie lubiła się ze swoją teściową, więc wytrzymali tylko 3 lata. Później Jack ożenił się z sekretarką wydawnictwa, które publikowało jego dzieła – to małżeństwo trwało długo i szczęśliwie ( ale nie mieli dzieci – ich jedyna córka zmarła zaraz po urodzeniu). Jest to o tyle istotne, że biografia Londona ma duże znaczenie dla jego twórczości – gorycz wynikająca z wielu przyczyn byla widoczna w wielu utworach, jak również wątki autobiograficzne, czego najlepszym przykładem jest powieść z 1909 – Martin Eden. W 1911 napisał powieść przygodową pt. The Cruise of the Snark - to wspomnienie podróży morskiej, którą odbył ze swoją drugą żoną: była to o tyle interesująca podróż, bo kapitan był człowiekiem okrutnym dla załogi, a statek był w kiepskim stanie technicznym.
Jack London założył sobie, że będzie pisał 1000 słów dziennie – obietnicy dotrzymał więc powstało wiele powieści i opowiadań, a co za tym idzie, Londonowi materialnie powodziło się nienajgorzej. Nabył sobie ranczo i po raz pierwszy od wielu lat wyglądało na to że London się ustatkował. Niestety część zarobionych przez siebie pieniędzy marnotrawił, po prostu je przepijając. Zarówno Martin Eden jak i powieść z 1913 – John Barleycorn mówią o walce z alkoholizmem.
1900 – The son of Wolf
1903 – The Call of the Wild
1904 – The Sea-Wolf - powieść bardzo ważna bo oparta o osobiste doświadczenia Londona, trochę w klimacie Josepha Condrada, opisująca ciemne strony psychiki ludzkiej.
1906 – White Fang
1913 – The Valley of the Moon – również zawiera wątki autobiograficzne, niesie w sobie trochę optymizmu: z ciężkich okresów życiowych można wyjść z podniesionym czołem.

Publikacje powyżej to powieści przygodowe, najsłynniejsza z nich to Zew Krwi: opowiada o psie, który odkrył w sobie dziką tożsamość, co jest o tyle istotne, że pokazuje jak London postrzegał społeczeństwo . Zachowanie zwierząt wedle reguł Londona i jego koncepcji życia i społeczeństwa bylo determinowane instynktami – ludzi, mimo że wydają się ułożeni przez konwenanse, również są kierowani instynktami i dzikim popędem. Mechanizmy funkcjonujące w świecie zwierząt London opisywał z ich punktu widzenia, przyrodniczo-przygodowego. Uważał, że mechanizmy w świecie zwierząt doskonale oddają mechanizmy w świecie ludzkim.

Oprócz podróży do Anglii, London był również korespondentem wojennym – pisywał korespondencję do wielu gazet czym również zarabiał. Ale pewnego dnia jego dobra passa się skończyła – jego piękne ranczo spłonęło, a ponieważ było nieubezpieczone, to London strącił cały majątek. Miał również poważne problemy zdrowotne: chore nerki – jego organizm często bywał w całości zatruty, a uzależnienie od alkoholu wcale temu nie pomagało.
Na kilka miesięcy przed swoją śmiercią, nie wiadomo dlaczego, wystąpił z partii socjalistycznej. Nie wiadomo jak wyglądała i co było powodem jego śmierci. Oprócz choroby nerkowej są dwie teorie: zapił się na śmierć albo popełnił samobójstwo za pomocą morfiny.

Comments are closed.