POLIPEPTYDY

POLIPEPTYDY
Polimyksyna B, polimyksyna E –kolistyna i Bacytracyna.
Polimyksyny – na G- oraz P.aeruginosa, E.coli, Haemophilus influenzae, Shigella, Salmonella. Nie działa na Proteus.
Bakteriobójcze –uszkadzają błonę cyt., reagują z fosfolipidami, dezintegrująi inaktywują LPS.
Nie wchłaniają się z p.pok.Stosowane doustnie działają miejscowo.Nie przenikają do jamy opłucnowej, otrzewnowej i płynu mózgowo-rdzeniowego. Wydalane przez nerki po parenteralnym podaniu, oraz z kałem po doustnym. W obecności Ca+ osłabia się ich wpływ na Pseudomonas.Mogą być podawane i.v., i.m., per os i miejscowo.
Oporność występuje rzadko i wynika ze zmniejszenia przepuszczalności błony cytopl. bakteri. Brak odporności krzyżowej,
Silnie kuraryzujące, nefro i neurotoxyczne po podaniu w iniekcji. Doustnie i zewnętrznie są dobrze tolerowane.Kolistyna mniej tox. od polimyksyny.
Polimyksyny+EDTA=lepsze właściwości.Synergizm w połączeniach z sulfonamidamidami+trimetoprim (Proteus, P.aeruginosa), z chlorheksydyną w infekcjach skóry (P.aeruginosa).Nie stosować polimyxyn z aminoglikozydami –nasilenie działania nefro i kuraryzującego. Nie wolno stosować w połączeniu ze środkami zwiotczającymi mięśnie (bezdech).
Stosuje się do leczenia zak. miejscowych skóry, oka, ucha, macicy, mastitis oraz inf. p.pok. przez G-.
Bacytracyna – tylko miejscowo, wysoce nefrotox. Bakteriobójcza na G+(gronk., paciorkowce). Nie działa na Enterobacteriaceae i Pseudomonas aeruginoza. Można per os w gronkowc. zap. jelit i rzekomobł. zap. jelit. Do leczenia Cl.perfringens.

Comments are closed.