AGRESJA u świń

AGRESJA u świń
Agresywność u świń objawia się w różny sposób. Wyróżnia się agresywność:
• ostrą
• chroniczną
• nieprawidłową
Agresywność ostra występuje np. wtedy, kiedy do wcześniej zasiedlonego kojca wprowadzone zostanie obce zwierzę. W trakcie ustalania nowej hierarchii w stadzie, agresja skierowana jest na nowego osobnika, co dość często prowadzi do zagryzienia wprowadzonej sztuki.
Agresywność chroniczna występuje okresowo pod wpływem różnych bodźców, charakteryzuje się brakiem określonej hierarchii w stadzie.
Agresywność nieprawidłowa charakteryzuje się takimi objawami jak kanibalizm, okresowymi, gwałtownymi napadami na inne sztuki, walkami między osobnikami w kojcu, atakowaniem kończyn innych sztuk w boksie.
Agresywność u świń wzmaga się pod wpływem różnych czynników stresowych, np.:
• transport
• formowanie grup technologicznych
• łapanie świń do zabiegów, np. weterynaryjnych ( szczepienia, kastracja, znakowanie )
• wiązanie świń
• niewłaściwe obchodzenie się ludzi ze zwierzętami, bicie
Agresja najsilniej jest wyrażona u knurów, gdyż lochy i młode chociaż walczą, to czynią to znacznie mniej gwałtownie.
Spotkanie rozpoczyna się grożeniem i jeśli zwierzęta się nie znają to grożenie jest prowadzone dalej. Grożące zwierzę wznosi głowę, jeży szczecinę, grzebie, kopie i wydaje odgłosy mając pysk pokryty spienioną śliną. Tak się dzieje, jeśli zwierzęta grożą sobie z pewnej odległości, inaczej przystępują natychmiast do walki.
Wyróżniamy walkę przednią i boczną. W obu zwierzęta zbliżają się do siebie z opuszczoną głową. Walka z boku to takie zmaganie, jak zapasy – uczestnicy opierają się ramię w ramię, obracają się w kółko i próbują rzucić przeciwnika na ziemię. Kiedy tylko dojdzie do to skutku
silniejszy próbuje natychmiast uszkodzić kłami odsłonięty brzuch przeciwnika.
Przy walce frontem zwierzęta szturchają się i gryzą po głowie i szyi, szarpią za uszy. Obficie się przy tym ślinią i pienią, a gdy walcza knury obdarzone długimi kłami, zdarza się że zostanie wydłubane nawet oko.
Natomiast nie obserwuje się u świń podstępnego gryzienia w okolicy pięt czy ogona, reguły walki są ściśle przestrzegane i jest ona prowadzona otwarcie.
Dlatego przypadków kanibalizmu czy odgryzania ogona nie należy wywodzić z zachowań agresywnych.
Zwierzę, które czuje się pokonane pokazuje to wyraźnie: ma otwarty pysk, odchyloną głowę i wydaje dźwięki uległości. Przy tym wyraźnie odsłania szyję, która jest teraz bez ochrony.
Blokuje to chęć walki u przeciwnika i jest gestem poddania. Kiedy jednak przegrany odwraca się i ucieka, może się zdarzyć że blokada zostaje przerwana i zwycięzca ściga pokonanego.
Generalnie słabsze zwierzę unika spotkań z silniejszymi lub stara się je szybko zakończyć.
Jak spotkają się 2 silne knury, które nie znały się wcześniej – z reguły ma miejsce bezwzględna walka, nierzadko prowadząca do ciężkich obrażeń czy śmierci jednego lub obu walczących. Może się ona przeciągnąć do około 0,5 godz aż knury będą całkowicie wyczerpane.

Comments are closed.