Zaburzenia w krążeniu. Patologia mięśni szkieletowych.

Zaburzenia w krążeniu. Patologia mięśni szkieletowych.

• Krwotoki pochodzenia urazowego – przerwane naczynie przy otwartych lub zamkniętych uszkodzeniach mięśni; mniejsze lub większe ogniska, podbiegnięcia, krwiaki.
• Krwotoki per diapedesin – są wynikiem zaburzeń przepływu włośniczkowego, powstałych w wyniku uszkodzenia śródbłonka czynnikami toksycznymi, np. przy zatruciu fosforem, rtęcią lub czynnikami bakteryjnymi w trakcie posocznicy lub w zapaleniach; silną wybroczynowość powodują zaburzenia krzepnięcia – zatrucie dikumarolem.
Pomór świń, zespoły uczuleniowe, np. wybrocznica (morbus maculosa) – wybroczyny pasmowate, urazy mózgu poubojowe, na mięśniach barku, miednicy, przepony, brzucha – podłużne wynaczynienia, długości do 1 cm i szerokości kilku mm.
• Przekrwienie bierne jest następstwem lokalnego zastoju, czynne występuje w stanach zapalnych, a w warunkach fizjologicznych przy wysiłku. Przekrwienie bierne należy umieć odróżnić od opadowego.
• Niedokrwienie przy ogólnej niedokrwistości, przy skrwawieniu i u zwierząt wyniszczonych długotrwałymi procesami zakaźnymi lub pasożytami. Miejscowe to zaburzenia ukrwienia mięśni z powstania zakrzepów, zatorów i ucisku na naczynia dalszej okolicy.
• Oedema musculorum pochodzenia zapalnego, zastoinowego, chorób wyniszczających na tle zakaźnym, nowotworów, itd.
Tkanka śródmiąższowa słabo ukrwiona, mięśnie blade, obficie nacieczone płynem – wodnistość mięśni.

Comments are closed.