Zanik mięśni. Patologia mięśni szkieletowych.

Zanik mięśni. Patologia mięśni szkieletowych.

Atrophia musculorum – miejscowy lub ogólny; mięśnie są blade, suche, wiotkie; odpowiadające im części ciała mają mniejszą objętość i sprawiają wrażenie zapadniętych, a pod skórą widoczne są kontury szkieletu kostnego. Może towarzyszyć temu obrzęk tkanki łącznej śródmiąższowej lub rozrost tkanki tłuszczowej – może on przysłaniać obraz, tzw. pseudohypertrophia lipomatosa – pozorny przerost mięśni.
a) Atrophia simplex – polega na zaniku masy poszczególnych włókien mięśniowych i dotyczy tkanki nieuszkodzonej.
b) Atrophia degenerativa – zanik ilościowy, polega na rzeczywistej utracie włókien i dotyczy tkanki uszkodzonej.
Mięśniowy zanik może być następstwem:
- nieczynności – atrophia ex inactivata; najczęściej przy schorzeniach kości, stawów, ścięgien i samych mięśni;
- może wynikać z zaburzeń w unerwieniu – atrophia trophoneurotica; choroby mózgu oraz przy uszkodzeniu i zapaleniu nerwów;
- na skutek ucisku – atrophia e compressiva; powodowany przez guzy zapalne i zmiany nowotworowe, pasożyty, rozlane nacieki białaczkowe.

Ogólny zanik mięśni wiąże się z zanikiem tkanki tłuszczowej i jest wynikiem charłactwa; zmiany występują obustronnie, symetrycznie, ale różne mięśnie mogą mieć różny stopień zaniku. Przyczyną są najczęściej:
- przewlekłe i wymęczające choroby zakaźne;
- procesy nowotworowe;
- braki żywieniowe ilościowe i jakościowe.

• Zanik starczy mięśni – atrophia musculorum senilis – z reguły przebiega z zanikiem innych narządów; pod względem histomorfologicznym jest to zanik z niedożywienia i atrophia fusca (włókna zanikają i barwią się zagęszczoną fuksyną).
• Postępowy zanik mięśni – atrophia musculorum progresiva – zdarza się sporadycznie u psów, źrebiąt, trzody – zwyrodnienie komórek ruchowych rogów przednich rdzenia kręgowego. Różna wielkość włókien mięśniowych i ich fragmentacja. Choroba ma wolny, przerywany, postępujący przebieg.

Comments are closed.