Zmiany wsteczne. Patologia mięśni szkieletowych.

Zmiany wsteczne. Patologia mięśni szkieletowych.

• Zwyrodnienie miąższowe tj. białkowe (degeneratio parenchymatosa musculorum).
Najprostsza postać przy chorobach zakaźnych i zatruciach – mięśnie są suche, jasne, jak ugotowane, włókna tracą poprzeczne prążkowanie, ulegają rozpuszczeniu na ziarenka. Może być to zmiana miejscowa lub wstęp do martwicy.
• Zwyrodnienie szkliste, martwica woskowa Zenkera (degeneratio hialoidea musculorum).
Przebiega z zanikiem włókien mięśniowych. Mięśnie przyjmują barwę szaro-żółtą, przypominają mięso rybie o miocytowej i woskowej powierzchni przekroju.
Zanik poprzecznego prążkowania i homogenizacja cytoplazmy. Występuje przede wszystkim przy niedoborze wit.E i selenu, mięśniochwacie u koni, pasożytach, wybrocznicy.
Głównie u jagniąt, cieląt, prosiąt, królików, kurcząt – białe mięso, może być ogniskowe lub uogólnione ze zwyrodnieniem miąższowym, procesami zapalnymi i z zanikiem włókien mięśniowych.
• Mięśniochwat porażenny koni (mioglobinemia paralitica equorum).
Następstwo samozatrucia organizmu kwaśnymi produktami rozpadu podczas pracy mięśni. Występowaniu sprzyja obfite żywienie przy bezruchu, tzw. choroba poświąteczna. Sprzyja także przeziębienie, wyziębienie organizmu i wytężona praca. Występuje szczególnie u koni ciężkich, a zmiany dotyczą gł. mięśni lędźwiowych, udowych i pośladkowych. Mioglobina dostaje się do krwi i jest wydalana wraz z moczem, który przyjmuje ciemnobrunatne zabarwienie.
• Zwyrodnienie tłuszczowe mięśni.
Występuje łącznie ze szklistym i miąższowym. Spotyka się je w zatruciach fosforem i arsenem. Mięśnie są barwy gliniastej, o wiotkiej spoistości, widać kuleczki tłuszczu między miofibrylami; ulega rozpadowi wraz z jądrem komórkowym.
• Necrosis musculorum.
Zmiany mają zawsze charakter miejscowy. Mogą mieć przyczynę urazową, krążeniową, infekcyjno-toksyczną, np. szelestnica, obrzęk złośliwy. Martwica pochodzenia urazowego ma postać gangrena humida, natomiast inne wywołują raczej martwicę skrzepową. Charakterystyczne jest obumarcie włókien mięśniowych, sarkolemmy i omięsnej; z czasem zmiany te mogą ulegać zwapnieniu dystroficznemu, a większe zmiany powodują silne bliznowacenie, co może powodować kostnienie metaplazyjne.
W musculus longissimus dorsi schorzenie miejscowe tylko u świń. Choroba tego mięśnia dyskwalifikuje świnię do zabicia w rzeźni. Przyczyna leży w stresie i następowych zaburzeniach w krążeniu. Powstają martwicze ogniska – martwica skrzepowa wielkości pięści, barwy żółtej albo czerwono-brunatnej, na przekroju sucha, ostro odgraniczona od otoczenia przez wał ziarniny zapalnej. Może wygoić się przez bliznowacenie.

Comments are closed.