Pochodzenie bydła. etologia zwierząt

Pochodzenie bydła. etologia zwierząt
Przodkiem wszystkich turów był prawdopodobnie Urniabos azerbaidzanicus, którego to potomstwo rozdzieliło się w górnym miocenie, a ewolucyjny rozwój doprowadził do powstania poszczególnych gatunków tura. Najstarszym z nich był prawdopodobnie Bos planifrons (dziki wół indyjski), żyjący w okresie górnego pliocenu i plejstocenu.
W epoce holocenu żył już tylko jeden gatunek tura Bos taurus i on uznawany jest za przodka bydła europejskiego i zebu. Rozprzestrzenił się on w formie różnych odmian w Azji, Europie Środkowej i Południowej oraz północnej Afryce przystosowując się do różnych warunków życia. Odmiany te różniły się niektórymi cechami kraniologicznymi, wielkością i kształtem. Ostatecznie, że udomowiono trzy podgatunki Bos taurus primigenius Bojanus (najbardziej zbliżone bydło stepowe), Bos taurus brachyceros Rutimeyer (czerwone, bydło jersey, guernsey, bydło illyryjskie, bydło szwyce , algauery, aberdeen angus, galloway) i Bos taurus frontosus Nielson (bydło simentalskie). W Polsce odkryto wiele stanowisk kopalnych Bos taurus primigenius Bojanus. Ostatni okaz (krowa) żył w Puszczy Jaktorowskiej (ok. 59 km2) i padł śmiercią naturalną w 1627 r., zdarzenie to upamiętnione jest stojącym do dziś pomnikiem we wsi Jaktorów.
Oprócz tura wielkiego za przodka uważa się także tura krótkorogiego (Bos taurus brachyceros Rutimeyer), chociaż większość ras bydła domowego pochodzi od tura Bos taurus primigenius (niektóre ważne dzisiejsze rasy przypisywane są innym podgatunkom).

Comments are closed.