ZABURZENIA NERWICOWE - TERAPIA ZACHOWANIA PSÓW.

ZABURZENIA NERWICOWE - TERAPIA ZACHOWANIA PSÓW.

Podobnie jak ludzie psy także cierpią na zaburzenia nerwicowe. Zaburzenia te dotyczą zarówno sfery zachowania jak i sfery życia emocjonalnego i są uwarunkowane bolesnymi doświadczeniami z przeszłości. Zawsze w przypadku nerwicy należy wykluczyć podłoże organiczne, a więc istnienie choroby organizmu (np. alergii) mogącej manifestować się zaburzeniami zachowania (np. nadmierna pobudliwość, drapanie lub wylizywanie pewnych okolic ciała).
Objawy nerwicy są bardzo różne i zwykle towarzyszą im objawy wegetatywne (bicie serca, przyspieszony oddech, oddawanie moczu lub kału, wymioty). Najczęściej występujące objawy nerwicowe to:
Lęk - występuje najczęściej i manifestuje się przyspieszonym oddechem i biciem serca, napięciem i drżeniem mięśni. Pies unika czy wręcz ucieka przed pewnymi sytuacjami, a w skrajnych przypadkach boi się wyjść z domu. Jeżeli reakcja lękowa dotyczy wybiórczo określonych sytuacji (np. lęk przed samochodami) nazywamy ją fobią. Przewlekłe stany lękowe mogą być przyczyną dolegliwości psychosomatycznych takich jak zaburzenia trawienia, nadciśnienie, astma czy dolegliwości dermatologiczne (np. egzemy).
Depresja - jest swego rodzaju maską lęku. Pies staje się mało aktywny, apatyczny, traci zainteresowanie otoczeniem oraz apetyt, zdarza się, że swoje legowisko opuszcza wyłącznie w celu załatwienia potrzeb fizjologicznych.
Agresywność - nerwicowa agresywność to przeważnie reagowanie silnym pobudzeniem, szczekaniem i rzadziej otwartym atakiem na sytuacje niemające charakteru zagrożenia (np. dzwonek telefonu, pojawienie się kogoś znanego). Dość łatwo odróżnić je od właściwej psu agresji w obronie stada, bo towarzyszy jej nadmierne pobudzenie i wyraźny lęk.
Zachowania stereotypowe - to między innymi wygryzanie lub kompulsywne wylizywanie sobie pewnych partii ciała prowadzące do powstawania ran, uporczywe ujadanie lub wycie, bieganie za własnym ogonem, chodzenie tam i z powrotem. Funkcją tego typu zaburzeń jest odreagowanie nadmiernego napięcia.
Przyczyny nerwicy są złożone, tak jak złożone są warunki, w których żyje współcześnie pies i czynniki nań oddziałujące. Związane z udomowieniem przeniesienie psa z naturalnych warunków wilczego stada, do skomplikowanej rzeczywistości jego obecnej ludzkiej rodziny jest dla niego szczególnym wyzwaniem.
Warunki dużych miejskich aglomeracji, tłok, hałas, samochody, zanieczyszczenie środowiska, konieczność dostosowania się do warunków życia ludzi sprawia, że współczesny pies ma ograniczoną możliwość realizacji naturalnych instynktów. Nie poluje, nie kryje samic, jest pozbawiony odpowiedniej ilości ruchu, długie godziny spędza w samotności. Prowadzi to w prosty sposób do zakłócenia równowagi emocjonalnej psa, co sprzyja pojawieniu się zaburzeń nerwicowych.
W dużej mierze przyczyną zachowań nerwicowych są traumatyczne przeżycia (np. bicie), izolacja, brak bodźców rozwojowych, stan emocjonalny matki (tak w czasie ciąży jak i w czasie wychowywania potomstwa), postępowanie ludzi wobec szczeniąt (np. niezrównoważeni właściciele) wreszcie predyspozycje genetyczne.
Tak jak złożone i kompleksowe są przyczyny nerwic tak samo złożone i kompleksowe powinno być oddziaływanie terapeutyczne. Obok ustalenia prawidłowych zasad komunikacji z psem - co jest podstawą właściwych oddziaływań terapeutycznych, potrzebny jest dostosowany do zaburzeń trening behawioralny (odwarunkowanie nieprawidłowych zachowań), kontakt fizyczny z psem (np. masaż), ćwiczenia poprawiające więź (w formie zabawy), optymalizacja diety, a niekiedy pomoc farmakologiczna (w konsultacji z lekarzem weterynarii).

Comments are closed.