Tężec (tetanus).

Tężec (tetanus).
Wywoływany przez pałeczkę Clostridium tetani. Źródło zakażenia stanowi gleba, ściółka, zawartość przewodu pokarmowego. Występuje jako zakażenie przyranne (rana kłuta, kłuto-miażdżona), przy kastracji, strychowaniu, nagwożdżeniu. Najwrażliwsze i najbardziej narażone są konie, małe przeżuwacze i świnie. Rana taka nie wykazuje objawów zakażenia (brak ropienia).

Objawy:
- objawy ogólne wywołane są działaniem toksyny atakującej synapsę nerwową nerwów ruchowych,
- skurcz spastyczny, ↓
- szczękościsk, → tzw. postawa drewnianego konia
- ogon odsadzony ↑
- nozdrza rozdęte i duszność – skurcz mięśni oddechowych,
- pocenie się,
- wypadanie trzeciej powieki,
- nadwrażliwość na dźwięki,
- trudności w poruszaniu się,
- śmierć w ciągu 1-2 tyg.

Leczenie:
- jest skuteczne, jeżeli zostało wcześnie podjęte,
- podanie surowicy przeciwtężcowej,
- kaloryczne pożywienie, glukoza i.v.,
- wycięcie i antyseptyka rany,
- użycie środków zwiotczających,
- oddech wspomagany.

Comments are closed.