Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung
(26 lipca 1875, Kesswill, Szwajcaria – 6 czerwca 1961, Zurych) – szwajcarski psychiatra i psycholog. Był twórcą psychologii głębi, na bazie której stworzył własną koncepcję nazywaną psychologią analityczną (stanowiącą częściową krytykę psychoanalizy). Wprowadził pojęcie nieświadomości zbiorowej, synchroniczności oraz archetypu, które odegrały także wielką rolę w naukach o kulturze.
W latach 1907-1913 współpracował z Zygmuntem Freudem, z którego szkołą ostatecznie zerwał (tak samo jak urwały się wszelkie kontakty -osobiste i zawodowe – między Freudem i Jungiem), publikując w 1912 roku pracę pt. “Wandlungen und Symbole der Libido” (znaną później jako “Symbole przemiany”). Jung został pierwszym przewodniczącym powołanego w 1910 roku Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego (IPA). Stanowisko to sprawował do kwietnia 1914 roku; w sierpniu tego roku zrezygnował także z członkostwa w Towarzystwie. Sam Jung mówił, że głównym powodem zerwania z psychoanalizą Freuda była niezgoda na panseksualizm tej koncepcji. W 1917 wydał pierwsze eseje na temat psychologii analitycznej. W swych pracach chętnie korzystał z wiedzy astrologicznej, w niej upatrując głębszą podstawę zrozumienia zachodzących procesów psychologicznych. Jego rodzina obecnie mieszka w Niemczech, a także w Polsce (Poznań, Kalisz). Jednak nikt z jego krewnych nie kontynuuje wykonywanego zawodu.

Comments are closed.