MOCZNIK –

MOCZNIK –
używany jako nawóz sztuczny , dodawany do pasz dla przeżuwaczy ( wzbogaca ją w azot niebiałkowy ) . Mocznik w żwaczu ulega rozkładowi pod wpływem bakteryjne ureazy do amoniaku i CO2 . Amoniak w środowisku kwaśnym żwacza przechodzi w dużym stopniu w jon amonowy . Amoniak i powstający z niego jon amonowy są dla bakterii substratami do syntezy aminokwasów i potem białek . Amoniak bardzo łatwo przenika przez ściany żwacza , a jon amonowy praktycznie nie . Wzrost amoniaku w żwaczu ( np. przedawkowanie mocznika ) prowadzi do : wzrostu ilości jonu amonowego w treści żwacza , podniesienie pH treści żwacza , wzrost aktywności ureaz bakteryjnych , przesunięcie równowagi reakcji amoniak – jon amonowy w kierunku zwiększenia puli wolnego amoniaku . NADMIAR amoniaku we krwi prowadzi do : uszkodzenia funkcji komórek CSN ( neurotransmisja ) , zaburzenia w metabolizmie komórek ( zahamowanie KREBSA ) , zaburzenie RKZ ( początkowo systemowa alkaloza przechodząca potem w kwasicę ) .
ZATRUCIA głównie u RU .
ETIOLOGIA : pasza zanieczyszczona mocznikiem nawozowym na pastwisku , za duża ilość mocznika jako dodatku paszowego ( złe ułożenie dawki ) .
TOKSYKODYNAMIKA : nadmiar mocznika w żwaczu powoduje wzrost szybkości jego rozpadu , rośnie pH treści żwacza = wzrost puli wolnego amoniaku , bakterie nie są w stanie go przyswoić . Nadmiar amoniaku wchłaniany do krwi powoduje zaburzenia cyklu KREBSA ( wzrost beztlenoej glikolizy , poziomu glukozy i kwasu mlekowego we krwi ) , amoniak przechodzi barierę krew – mózg i uszkadza funkcje tkanki nerwowej CSN , wywołuje zaburzenia RKZ ( najpierw alkaloza potem kwasica ) .
OBJAWY : OSTRE – nerwowe ( niepokój , wzrost agresywności , drżenia , bojaźliwość , mają wyciągnięte kończyny przednie na które pokładają głowę , mostkiem dotykając ziemi , nie mogą utrzymać się na nogach ) , pokarmowe ( atonia żwacza , wzdęcia , stękanie , silne bóle kolkowe , biegunka ) , oddechy najpierw przyśpieszone , potem zwolnione , w końcowej fazie nieregularność oddechów , duszenie się , skurcze mięśni najpierw głowy , potem dalszych partii ciała , na końcu opistotonus ( skurcz tylni ) , bradykardia , hypertensja , arytmia serca ( zaburzenie elektrolitów ) , silna kwasica , przy skurczach podniesienie temperatury ciała , objawy sinicy . PODOSTRE – objawy żołądkowo – jelitowe – wzdęcia , niestrawność , bóle brzucha , cuchnące biegunki .
ZMIANY AP : p.pok. – treść o woni amoniaku , błona śluzowa przekrwiona , wejście do przełyku nacieczone galaretowato , wątroba – żółtoczrwona , przekrwiona , zwyrodniała tłuszczowo , płuca – obrzęk , rozedma , płyn w jamie opłucnowej , serce – wybroczyny na uszkach i wzdłuż naczyń wieńcowych , płyn w worku osierdziowym , mózg – degeneracja neuronów z objawami zastoju , wylewy pod oponą miękką .
LECZENIE : OSTRE – dożwaczowo zimna woda ( zahamowanie aktywności enzymów bakteryjnych ) i skorygowanie zasadowicy żwaczowej przez podanie octu . W późniejszej fazie skorygowanie kwasicy przez podanie dożylne roztworu wodorowęglanu sodowego . U pobudzonych – wodzian chloralu ( uspokojenie ) , przy drgawkach – pentobarbital , przy arytmii – infuzja soli wapnia , można usunąć treść żwacza . PODOSTRE – dożwaczowo 500 g laktozy ( energia ) , kwas orotowy ( pobudza metabolizm bakterii ) .

Comments are closed.