METODY CHIRURGICZNE. - ZAPALENIE ŚCIĘGIEN MIĘŚNI ZGINACZY PALCOWYCH I MIĘŚNIA MIĘDZYKOSTNEGO.

METODY CHIRURGICZNE. - ZAPALENIE ŚCIĘGIEN MIĘŚNI ZGINACZY PALCOWYCH I MIĘŚNIA MIĘDZYKOSTNEGO.

Percutaneosus tendon splitting – ściegno zpp:
- na koniu stojącym lub w anestezji,
- pomocna kontrola USG,
- unieruchomienie ścięgna powierzchniowego ręką.
- wkłucie nożem (double-edged) do ścięgna (w miejscu uszkodzenia),
- nóż przechodzi przez oscięgną strony przeciwnej,
- przesuwamy rękojeść noża w górę i w dół (oś – miejsce uszkodzenia),
- szew węzełkowy na skórę i okład jałowy,
- 12 dni stania w boksie.
Desmotomia – ścięgno zpg:
- znieczulenie ogólne,
- strona boczna lub przyśrodkowa nadpęciny,
- ciecie skóry 6 cm w ¼ górnej – ½ nadpęciny, nad zpg, stabilizacja zginaczy drugą ręką,
- na ostro tkanki miękkie i pochewka,
- identyfikacja zpp-zpg, nie rozdzielać!
- odsunąć pochewkę, żeby uwidocznić rozstęp caput tendineum – zpg,
- kleszczyki pod przyczep, przecięcie – ekstendacja,
- szpara 1 cm między przecięciem,
- szycie pochewki nicią wchłanialną,
- po zabiegu 3 dni w boksie, potem stopniowo ruch.

Przecięcie więzadła pierścieniowego:
- wymacać dłonią krawędź trzeszczki,
- cięcie miedzy wiązką nerwów i linią strzałkową, równolegle do ścięgna (10 cm),
- przeciąć (1 cm) pochewkę wspólną (synowie) łącznie z więzadłem pierścieniowatym,
- rewizja zpp i zpg (możliwy splitting),
- szwy pojedyncze, wchłanialne na podskórze i skórę,
- kilka dni ruch kontrolowany,
- szwy po 14 dniach,
- opatrunek do 3 tygodni,
- wskazania – przykurcz stadium 1, efekty kosmetyczne i funkcjonalne lepsze niż po tenotomii, mniejszy ból.

Tenotomia zpg:
- wskazania – szczudłowatość wrodzona stadium 2, przykurcze nabyte starszych koni,
- boczne 3 cm cięcie w ½ nadpęcia; brak pochewki,
- kończyna zgięta,
- cięcie na instrumencie,
- szwy na podskórze i skórę,
- opatrunek zdejmujemy po 30 dniach,
- przy bolesności – NSAID.

Comments are closed.